«باربد» خنیاگر ساسانی

باربد نامدارترین موسیقیدان دوره فرمانروایی ساسانیان است.
او در کنار خنیاگرانی چون: نکیسا، سرکش، بامشاد و رامتین در زمان پادشاهی خسروپرویز در دربار او می‌زیست و به سبب توانایی بسیارش در زمینۀ سروده، نوازندگی و آهنگسازی و خوانندگی از جایگاه ویژه‌ای در نزد خسرو برخوردار بود.

ادامه خواندن «باربد» خنیاگر ساسانی

استاد عبد المجید ارفعی

arfaeeنخستین کسی که منشور کوروش را به زبان پارسی ترجمه کرده است دکتر ارفعی است.

در دیداری که با ایشان داشتم آلبوم گنج بادآورد را پیشکش کردم و خواستار شدم که با ایشان عکسی به یادگار داشته باشم و استاد نیز با فروتنی پذیرفتند.

چه خوب است بزرگان ایران زمین را بشناسیم…

خنیاگری پس از ساسانیان

از یادمانهای روزگاران باستان به‌ویژه در دوره ساسانیان آشکار است که خنیاگری با زندگی ایرانیان آمیخته بوده و همانگونه که پیشتر گفته شد نوای خوش در غم و شادی و حماسه و آئین‌های مذهبی جایگاهی بلند داشته است. هنوز پیروان یارسان [اهل حق] همراه با موسیقی و ساز کهن تنبور به نیایش می‌پردازند و تا چند دهه پیش این ساز باستانی را از درون نیایشگاه‌های خود که آن را جمخانه خوانند بیرون نمی‌آوردند، زیرا این ساز را ویژه نیایش می‌دانستند.

ادامه خواندن خنیاگری پس از ساسانیان

ابن خردادبه و نوای خوشِ ایران

یکی از شاگردان نامدار اسحاق موصلی ابن‌خردادبه است. او نیز مانند زریاب و اسحاق به دانشهای گوناگون آگاه بود و کتابهای بسیاری نوشت که ابن ندیم در الفهرست نمونه‌ای چند از کتابهای او را آورده است: المسالک الممالک، کتاب الطبیخ، کتاب ادب السماع، کتاب جمهره انساب الفرس و النوافل، کتاب اللهو و الملاهی، کتاب الشراب، انواع الانواء، کتاب القدماء و الجلسا.

ادامه خواندن ابن خردادبه و نوای خوشِ ایران

زلزل رازی

از دیگر بزرگان خنیاگر ایران زمین در روزگار عباسیان زلزل رازی است. همان گونه که از نامش پیداست اهل ری بود و شوهر خواهر ابراهیم موصلی یا به گفته برخی دایی اسحاق یا می‌توان گفت برادر زن ابراهیم بود. به هر روی از خاندان موصلیان به شمار می‌رود. به او الضارب نیز می‌گفتند زیرا در ضربهای قوی بسیار چیره دست و ماهر بود از این روی این پاژنام را به او دادند.

ادامه خواندن زلزل رازی